donderdag 5 maart 2026

Dag 4: We worden steeds beter

 Dag 4: We worden steeds beter

We keren even terug naar gisterenavond. De properste kamers werden gekozen. Zij kregen een 'Mr. Propre'-trofee overhandigd. De gelukkigen waren kamer 319: Fenn, Lewis, Gus en Leo, alsook kamer 323: Louise K., Lauren en Rafaella. Proficiat, jullie leggen de lat voor jezelf net iets hoger eenmaal thuis. 

Opstaan... Het wordt toch iedere dag iets moeilijker om de ogen te openen en de benen te activeren. Drukke dagen, korte nachten, maar herinneringen voor het leven! We slepen ons toch uit ons bed en maken ons klaar in onze luxueuze kamers, want o ja, hier hebben we toch ook weer ferm geluk. Veel plaats, ruime bedden, aparte badkamer, apart afsluitbaar toiletje, ... Jullie merken het, eigenlijk veel te chique voor sneeuwklassen.

Ons skiklaar maken, het is ondertussen een fluitje van een cent. In een wip staan we beneden, klaar om het ontbijtbuffet aan te vallen. Vandaag toch één opvallende badgast tussen onze ontbijters. Rocco kwam ontbijten in zwembroek, zwembril en handdoek.
Ook opvallend... Ralph sloot niet aan bij ons maar koos prompt om z'n ontbijt te gaan nuttigen aan een tafel bij een andere school. Hij bleef echter muisstil en peuselde alles mooi op tot de laatste pistoletkruimel zonder maar één woord te zeggen... awkward!
Zouden de geheime opdrachten daar voor iets tussen zitten?

Met onze buikjes weer goed gevuld, was het tijd om de bus te nemen richting Lermoos. Al was er eerst nog een groot schandaal gebeurd in ons hotel. Toen meester Anthony rustig zijn tanden stond te poetsen (propere jongen die meester), hoorde hij een juf van de OLVO in volle paniek bezig over een voorval op hun verdiep. Alle kamerposters waren van deur verwisseld en dit kan toch echt niet! Hier zal een hartig woordje over gepraat worden, sancties zullen volgen, dit is een brug te ver. 
Meester verslikte zich bijna in z'n tandpasta en spoelde vlug zijn mond om een groot conclaaf tussen de leerkrachten te vermijden. Met een klein stemmetje mocht hij gaan uitleggen dat ook hier een geheime opdracht voor iets tussen zat. Oef... een brandje geblust. Wat volgt, is een proficiat aan Gus en Louise K.. Zij slaagden in hun opdracht zonder opgemerkt te worden. Hopelijk mogen jullie nog passeren op het eerste verdiep.

De bus op. Bestemming Lermoos. Zo'n kwartiertje zigzaggen tot aan de dallift. We namen onze botten op onze schoot, de latten hadden we gisteren al ingeladen. Opnieuw konden ze ons niet pakken op onze timing. Ruim op tijd stonden we tip-top in orde te wachten op onze skimoni's. Zij stonden even later ook weer klaar om ons opnieuw uit te dagen en ons weer te overladen met tips & tricks. En of we hier progressie maken! Het remmen gaat steeds vlotter, de bochten worden bij elke bocht scherper aangesneden en onze angsten worden met de minuut kleiner. Ook de juffen en meester hoorden meermaals welke stoten werden uitgehaald. Zo waagde Amir zich aan enkele acrobatische toeren in de lucht en was het voor Louise B. te saai geworden om voorwaarts te skiën, dus leek achterwaarts vanaf nu een betere optie. Ralph slaagde er dan weer in om de volgende skitrip al vast te leggen. Zijn meter is namelijk ook juf van de Heilig Hart school en hier aanwezig op sneeuwklassen. De skimicrobe heeft hij duidelijk te pakken. 

Na twee uurtjes zoeven door de Oostenrijkse Alpen werden we verwacht in een hut langs de piste voor onze lunch. Een spaghetti. Heerlijk! Dat kan eens smaken als dat lang geleden is. Zo, die koolhydraten waren ook weer binnen. Skiwasser werd dan weer door de ene goed, maar door de ander minder goed gesmaakt.

Opnieuw klaar voor een middagsessie op de latten. We kunnen jullie zeggen, het was werken vanmiddag. De sneeuw was niet meer van de beste kwaliteit en op sommige plekken lag de sneeuw echt in hopen. De knietjes hebben het geweten en de verzuring in de benen kwam toch net iets sneller dan anders. Maar zoals de skikenners dit zullen beamen: 'Dag 3, altijd een lastige dag en opletten geblazen.' We kunnen jullie gerust stellen, we keerden allemaal weer zonder kwaaltjes richting ons hotel.

Niet meteen naar ons kamers, maar spelen en glijden in de sneeuw. We haalden onze poepsleetjes uit en slierden meermaals de berg af. Altijd een toppertje van een activiteit op sneeuwklassen en het levert heerlijke kiekjes op. Bij deze blog vinden jullie alvast een kleine preview.

Deze avond frietjes op het menu, heerlijk! 't Is hier bij momenten van 'lekt m'n liptje'! Ook het roodkleurige water valt steeds in de smaak. Zonde dat het enorme vlekken maakt op witte broeken, nietwaar Lotte? De mama's zullen wasjes mogen draaien.
Na het avondeten nog een vrij momentje op de gang, maar ook al koffers beginnen pakken, want morgen moeten we namelijk uitchecken. Jullie horen het, mama en papa, we komen er heel binnenkort weer aan. Klaar om jullie te overstormen met de wildste en leukste verhalen.

Klaar voor een feestje of nog zoals het hier wordt genoemd: 'De Fuif'! We zijn geen kleine kindjes meer. Uit eigen beweging worden hier en daar wat partners gevraagd om naar de fuif te gaan. Hoofdzakelijk vriendschappelijke duo’s werden hier gevormd. Al waren er ook koppeltjes die net dat tikkeltje meer bleken te zijn dan juist maar vrienden. 

Natuurlijk klasseren we dit onder de ‘sneeuwklasgeheimen’. Sorry mama’s en papa’s, we kunnen jullie echt niet meer details geven. Wees gerust, we zijn nog steeds onschuldige vijfde- en zesdeklassers hoor.

 

Kleedjes werden uit de kast gehaald, hemdjes werden aangetrokken, haren werden tot in detail mooi gelegd, hier en daar viel een lekker geurtje te bespeuren, schmink en blinkers zorgden voor dat extraatje en enkele nageltjes werden vers gelakt. Meester mocht zelf tijdens het schrijven van de blog de last minute 'haarfinetuning' zien gebeuren vlak voor zijn ogen. 


En dan opeens: lawinegevaar!

De waarschuwingslampen in heel het skigebied Biberwier sprongen op rood. Niet door extreme weersomstandigheden, maar omdat eerste beat weergalmde door de boxen. Mijn excuses voor de kleine hardverzakking aan alle lezers van de blog.


Van langzaamaan beginnen was geen sprake, het was er meteen boenk op! Van links naar rechts, Laat de zon in je hart, 't Smitje en uiteraard ons sneeuwklaslied. Ze passeerden allemaal de revue. Wij kennen onze klassiekers.

Voor het eerst ooit en ik denk niet alleen op sneeuwklassen, maar wereldwijd, werd een polonaise ingezet op Tomatenplukkers door Quinten. Sterk gedaan, Cercleboy! 

 

We feestten erop los, we gaven alles van onszelf. Moet het nog duidelijk gemaakt worden dat wij een magische bende zijn! Lieve sneeuwklassers, ook wij, de leerkrachten, vinden jullie een topbende, misschien wel de tofste bende ooit! Bedankt voor jullie enthousiasme, bedankt voor jullie spontaniteit! 

We hebben het er nog goed van genomen en kropen na een knallende avond een laatste keer in ons bedje in het Dormero BeHo Zugspitze hotel. Morgen zullen die oogjes weer net iets kleiner zijn zeker? We zullen zien.

 

Morgen de laatste dag hier in Biberwier. Gelukkig mogen we nog eens proeven van de Oostenrijkse sneeuw. We trekken nog een laatste keer de latten aan en die verdomde botten. We geven nog dat laatste restje energie die in onze kleine teen zit. Het wordt nog een zoveelste topdag. Wees daar maar zeker van! Slaapwel, tot morgen en hé… We komen dan naar huis hé. 

Maak je maar geen zorgen daar thuis. We stellen het hier zotzalig goed!

Slaapwel en we houden van jullie!

 


Winterse groetjes,                                

jullie stoere binken en fancy girls! Oogappels mogen we niet meer gebruiken van onze sneeuwklassers.












8 opmerkingen:

  1. Nog een extra lectuurtje in bed. Zalig deze blog lezen, alsof we er
    zelf een beetje bij zijn.

    Tijd vliegt voorbij als het leuk is. Morgen extra genieten😊

    Ik denk dat de busrit naar huis heel rustig zal zijn na zo'n zotzalige week.

    Bedankt juffen en meester om zo goed voor onze stoere binken en fancy girls te zorgen, om hun een week te geven die zo nooit zullen vergeten.

    Een welgemeende superdikke DANKUWEL.

    mevrouwtje Deveny jouw vers gedekt bedje en PROPERE kamer staat al klaar voor je. Hier jammer genoeg ook niet de trofee gewonnen van propere kamer🙈

    Genieten jullie maar extra morgen.

    Tot snel🫶

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Trots 🥹 trots 🥹 trots 🥹
    Op de eerste plaats op die Cercleboy van mij!
    Grenzen verleggen is in 2026 het sterkste wat je al deed en we zijn nog maar maart 🙈🙉
    Zo fier op je 🥰
    Op de tweede plaats op de juffen en meester. Wauw fantastisch om deze onvergetelijke ervaring te begeleiden. Ik had natuurlijk mijn spionnen 😅 die me lieten weten hoe super er voor mijn ventje wordt gezorgd 🤩. Jullie zijn de beste!!!
    Geniet van de laatste dag morgen en een veilen terugreis!
    Tot zaterdag 😘😘😘

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Alweer heerlijke lectuur 👌
    Wat moet dit weer een mooie , leuke dag geweest zijn ! ☀️
    En dan nog eens een fuif , de tijd van je leven !
    Maar ook vermoeide oogjes precies 🧐😜

    Ik wens je een super laatste dag toe én vooral een goede terugrit !
    Vergeet je pilletjes niet hé, in je rugzak in dat envelopje.
    Succes met je valies toe te krijgen 🤡
    Neem maar alle zon op die je kan , prent die bergbeelden in je hoofdje.❤️🎿

    Have fun ❄️⛄️

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Geniet geniet geniet van jullie laatste dag 🎿🚡⛷️🚠
    Bedankt aan de topblogger voor de updates. Zo fijn om jullie verhaen te lezen. Ik ben nog steeds jaloers 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Toppers!

    Zo te zien hebben jullie de tijd van jullie leven! Blijf genieten van de laatste momenten in de bergen en maak er een leuke laatste dag van.

    @Meester Anthony, juf Helen en juf Stephanie!
    Chapeau voor jullie blogskills, het is zalig om zo te kunnen meevolgen!

    De leukste bende ooit? Daar twijfel ik niet aan!

    Tot snel!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een fantastisch verslag weer! 😄 Het klinkt alsof jullie er opnieuw een geweldige dag van gemaakt hebben. Skiën, lachen, geheime opdrachten en dan nog een knalfeest als afsluiter… dat zijn herinneringen voor het leven! ⛷️🎉

    Als mama van Leon wil ik juf en meester ook heel graag een welgemeende dankjewel zeggen voor de fantastische zorgen, het enthousiasme en de energie die jullie in deze sneeuwklassen steken. Het is duidelijk dat de kinderen een onvergetelijke week beleven dankzij jullie inzet. Dat waarderen we enorm! 🙏

    Leon, geniet nog van jullie laatste momenten daar en van de terugreis met de bus vanavond. We kijken er enorm naar uit om je straks weer te zien en al je verhalen te horen!

    En na zo’n drukke week moet er natuurlijk goed gegeten worden: morgenmorgen staan hier thuis spek met ei en verse pistolets klaar om weer helemaal op krachten te komen. 🥓🍳🥖

    Tot straks en een veilige terugreis!
    Dikke knuffel van mama papa Louis en Lea

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw wat een top dag en avond was dat weeral. Echt de tijd van hun leven. Geniet nog maar extra hard van die laatste dag. Want het zit er jammer genoeg bijna alweer op. Maar gelukkig herinneringen voor het leven gemaakt. Een veilige terug reis terug. We kunnen niet wachten je terug te zien en alle verhalen te horen. Tot zaterdag pattatje 🤍

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Als we alles zo lezen is dat gewoon een pracht ervaring geweest deze volle week! Een veilige terugreis voor straks en hopelijk kunnen jullie wat slapen op de bus. We zijn hier al benieuwd naar al de zotte verhalen! Tot morgenvroeg lieve zotte Lotje 😘

    BeantwoordenVerwijderen